Zadłużenie nigdy nie jest niczym przyjemnym, zwłaszcza, gdy wierzyciel uporczywie dochodzi swoich roszczeń. Nie zawsze ma on prawo egzekucji należności. Dowiedz się dlaczego.
Wierzycielowi przysługuje roszczenie, a więc ma on uprawnienia i możliwości występowania do odpowiednich instytucji sądowych w celu dochodzenia swoich roszczeń. Co równi istotne, wierzyciel wobec dłużnika może podejmować różnego rodzaju kroki prawne, w celu [dochodzenia swojego roszczenia|odzyskania swoich długów. Występują jednak sytuacje, w których prawodawca uwzględnia możliwość nieoddawania zobowiązań.
Instytucja przedawnienia długów
Zgodnie z definicją, zawartą w artykule 117 § 2 Kodeksu Cywilnego, po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, ma prawo uchylić się od jego zaspokojenia. Ogólny termin przedawnienia roszczeń to okres dziesięciu lat, liczonych od dnia, w którym powstał obowiązek uregulowania należności. Jednak, ze względu na różne rodzaje długów, okres przedawnienia niektórych roszczeń został ustawowo skrócony do trzech lat , a niekiedy nawet do 1 roku i tak:
- 1 roczny okres przedawnienia obowiązuje co do roszczeń z tytułu umowy przewozu osób czy mienia, z tytułu zawarcia umowy przedwstępnej oraz z tytułu roszczeń związanych z wynajmem lokalu
- dwuletni okres przedawnienia obowiązuje we wszelkich transakcji sprzedażowych (rachunków, faktur) oraz roszczeń z tytułu umowy o dzieło
- 3 letni okres przedawnienia obowiązuje w sprawach związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa, t.j. z tytułu kary umownej, przewidzianej w umowie miedzy kontrahentami, z tytułu niezapłaconej albo niezwróconej kaucji oraz z tytułu niezapłaconej, bądź niezwróconej przedpłaty i zaliczki