Fundusz pracy – państwowy fundusz celowy, działający od 1990 roku.
Cel powstania – promowanie zatrudnienia, aktywizacja zawodowa, łagodzenia wyników bezrobocia.
Źródło przychodów – przymusowe składki opłacane przez zatrudniających za przyjętych do pracy pracowników oraz przez osoby prowadzące przedsiębiorstwa a także dotacje z budżetu państwa oraz budżetu Unii Europejskiej.
Przeznaczenie – zasiłki dla nieaktywnych zawodowo, roboty zapobiegawcze, roboty publiczne, kursy oraz przekwalifikowywanie osób nieaktywnych zawodowo.
Płatnicy składek ubezpieczeniowych za zatrudnione osoby, opłacają składkę na Fundusz Pracy – przymus ten ustala ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o propagowaniu zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. nr 99, poz. 1001 ze zm.). Przymus taki występuje, gdy są spełnione łącznie 2 przesłanki:
podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe – w rozliczeniu na okres pełnego miesiąca – musi odpowiadać co najmniej minimalnemu wynagrodzeniu,
istnieją przymusowe (a nie dobrowolne) ubezpieczenia emerytalno – rentowe
Jak widać, zatrudniający ma obowiązek płacić za pracownika składkę na Fundusz Pracy tylko wtedy, gdy suma, stanowiąca podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, wynosi w przeliczeniu na okres miesiąca co najmniej minimalne wynagrodzenie za świadczenie pracy. Przy czym dla:
osób świadczących pracę w okresie odbywania kary pozbawienia wolności albo tymczasowego aresztowania wynosi co najmniej 50% minimalnego uposażenia za świadczenie pracy,
pracownika w pierwszym roku pracy honorarium to wynosi co najmniej 80% wielkości minimalnego wynagrodzenia za świadczenie pracy
Umowa o pracę
Przy ustalaniu powstania obowiązku zapłacenia składek na Fundusz Pracy, należy brać pod uwagę przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne oraz rentowe w rozliczeniu na okres miesiąca. Oznacza to, że jeśli ubezpieczony miał przychód jedynie za część miesiąca, trzeba dokonać stosownych obliczeń i dopiero na ich podstawie określić istnienie lub brak wspomnianego obowiązku naliczania składek na niniejszy fundusz. Przypadek taki będzie miał miejsce w chwili zawiązania umowy o pracę w trakcie miesiąca, jak także w przypadku wykorzystania przez pracownika z wypoczynku nieodpłatnego, czy też bycia na zwolnieniu L4.
Umowa cywilnoprawna
Rata na FP jest należna również za osoby wykonujące pracę na podstawie umowy zlecenia albo agencyjnej albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu Cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. W chwili, kiedy dający zlecenie (jako osoba fizyczna) zatrudnia wyłącznie zleceniobiorców, to za osoby te nie płaci składek na Fundusz Pracy. Nie ma to zastosowania do dających zlecenie, którzy są jednostkami organizacyjnymi.
Umowa o pracę + umowa cywilnoprawna
Jeśli kwoty stanowiące podstawę wymierzania rat na ubezpieczenia emerytalne oraz rentowe wypływają z różnorodnych źródeł, to obowiązek opłacania rat na FP rodzi się wtedy, gdy suma stanowiąca zasadę wymiaru rat z tych tytułów wynosi minimum minimalne honorarium za pracę.
WAŻNE!!!
Raty na Fundusz Pracy nie płaci się za osoby, które osiągnęły wiek wynoszący minimum 55 lat dla kobiet oraz 60 lat dla mężczyzn. Dotyczy to zarówno zatrudnionych na umowę o pracę jak i zleceniobiorców.