Prawo do obniżenia sumy opodatkowania właściwego o VAT naliczony, zasadniczo, należy się podatnikowi w miesiącu odebrania faktury VAT lub papieru celnego (art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT). Jednakowoż od niniejszej zasady występuje sporo odstępstw, w tym legislator zaplanował przypadek specjalny dla faktur za tzw. „media” (art. 86 ust. 10 pkt 3): „Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje:(…) w przypadku nabycia towarów i usług, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1, jeżeli faktura VAT zawiera informację, jakiego okresu dotyczy – w rozliczeniu za okres, w którym przypada termin płatności”.
Via „media” wypada rozumieć (wg art. 19 ust. 13 pkt 1 ustawy):
1. zaopatrzenie w energię elektryczną i cieplną i gazu przewodowego,
2. usługi telekomunikacyjne, radiokomunikacyjne (nie dotyczy odsprzedaży kart telefonicznych, żetonów albo odmiennych jednostek, które umożliwiają korzystanie z usług telekomunikacyjnych art. 19 ust. 18),
3. usługi w obrębie rozprowadzania wody,
4. usługi w obrębie zarządzania nieczystościami oraz eksportowania i neutralizowania śmieci, usługi higieniczne i pokrewne.
W razie, gdy podatnik nie skorzysta z prawa obniżenia podatku należytego w powyższym okresie, może przeprowadzić jego obniżenie w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych (art.86 ust. 11), co staje się przyczyną tego, iż generalnie podatnik ma kwartał na odliczenie VATu z rachunków za media (licząc od miesiąca, na który wypada okres płacenia). Definitywnie, w przypadku, gdy okres „trzech miesięcy” również nie zostanie utrzymany, podatnik ma możliwość zmniejszenia podatku odpowiedniego przez poprawienie deklaracji VAT-7 za czas, w którym posiadał do tego prawo (art. 86 ust. 13). Korektę, o której mówi się wcześniej można złożyć nie później niż w ciągu pięciu lat, naliczając od początku roku, w którym powstało prawo do pomniejszenia podatku należnego.