W akcie prawnym o podatku od towarów i usług opisywane są 2 typy sprzedaży wysyłkowej, które różnią się od siebie jedynie metodą opodatkowania. Prawo dopuszcza więc możliwość wysyłki „z terytorium kraju” a także „na terytorium kraju”. Wysyłki te są do siebie podobne, zaistniała różnica polega na rodzaju oraz miejscu zapłaty VATu, który może zostać opłacony na terytorium państwa, w którym siedzibę ma sprzedawca lub też na obszarze państwa, gdzie jest adresat.
Dla zaistnienia jednej z dwóch napomnianych wyżej wysyłek, muszą zostać wypełnione 2 warunki:
• Zbywający musi być podatnikiem VATu, zarejestrowanym na terytorium Unii Europejskiej (w jednym z jej krajów),
• Nabywca nie musi być podatnikiem VATu, jednak winien być osobą fizyczną. Jeśli zaś osoba ta jest podatnikiem podatku VAT, musi zaistnieć warunek, w którym nabywca rozlicza się jak z transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (podatnik będzie zwolniony podmiotowo od niniejszego podatku)
Transakcją sprzedaży wysyłkowej nie zostaną objęte:
• Produkty montowane albo instalowane,
• Nowe środki transportu,
• Produkty słane przez pośrednika, który ma obowiązek płacenia podatku
W sytuacji, kiedy do czynienia mamy z towarami, na które nałożona była akcyza, miejscem opodatkowania zostanie każdorazowo państwo przeznaczenia.
Transakcja sprzedaży wysyłkowej „na terenie kraju”
Z tym rodzajem sprzedaży wysyłkowej mamy do czynienia w przypadku, kiedy towar słany jest z terytorium jednego z państw Unii do naszego państwa. Taką sprzedaż określa art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Towary, które w powyższy sposób będą zbywane, opodatkowane będą według prawodawstwa polskiego, jednak wyłącznie do pewnego limitu sumy wszystkich transakcji – 35 tys. euro. Po przewyższeniu tego limitu, towar musi zostać opodatkowany na terytorium państwa, w którym siedzibę ma wysyłający.
Transakcja sprzedaży wysyłkowej „z terenu kraju”
Pod tym pojęciem kryje się zbycie towaru, słanego z obszaru Polski do innego kraju Unii Europejskiej. Prawem opisującej ten przypadek jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W wyżej wymienionym przypadku miejscem obłożenia podatkiem będzie Polska. Jednak także i tu istnieje określony pułap wysokości kwoty sprzedaży na terenie określonego państwa, powyżej którego produkty opodatkowywane są w innym miejscu. Limity te ustalane są indywidualnie przez państwa wspólnoty, nie przekraczają jednak 100 tys. euro. Po przewyższeniu wyżej wymienionej granicy, produkt będzie opodatkowany według prawa podatkowego obowiązującego na terenie kraju, do którego go posłano.