Od kiedy istnieje możliwość liczenia odsetek
Wielokrotnie zdarza się, iż druga strona umowy opóźnia się z zapłatą należności wynikającej z przeprowadzonej transakcji, w związku z nieplanowym spływem należności dystrybutor odnosi swego rodzaju straty. Aby zrekompensować je, zbywający może naliczyć odsetki za spóźnienie. Podstawą prawną ich zażądania jest art. 481 Kodeksu cywilnego. Precyzuje on, że jeżeli odbiorca opóźnia się z uiszczeniem należności, wierzyciel może chcieć odsetek za czas spóźnienia.
Przeważnie najczęściej jest tak, iż za opóźnienie liczone są odsetki ustawowe. Wypływa to bezpośrednio z art. 481 § 2 K.c., w którym możemy przeczytać, iż jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Zdarza się mimo to, że zobowiązanie jest obłożone podatkiem według stopy wyższej niż stopa ustawowa, mimo to w niniejszej sytuacji musi być to uszczegółowione w umowie.
Jakie największe odsetki mamy możliwość stosować
Przedsiębiorcy mogą zawrzeć pomiędzy sobą umowę, która będzie precyzowała wysokość odsetek, które wierzyciel będzie miał możliwość żądać. Maksymalna wysokość odsetek, wypływających z czynności prawnej, nie może w stosunku rocznym przewyższać czterokrotnej wielkości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego (art. 359 § 21 K.c.).
Od jakiego dnia naliczamy odsetki
Właściciel firmy, który jest wierzycielem może chcieć spłaty odsetek za czas od dnia następującego po umówionym terminie zapłaty do dnia faktycznej spłaty.
Obarczając odsetkami dłużnika, wierzyciel sporządza Notę odsetkową.